Sınav sistemi ile çerçevelenmiş eğitim ortamlarında öğrencilerde stres kaçınılmazdır. Öğrenilenlerin ölçüm kaynağı olarak sınavlar kaçınılmaz olarak vardır. Dersleri öğrenme süreci, iyi bir okul kazanma ancak sınavlardan alınacak netice ile belirlenir. Bu durumda öğrenciler sınavı kazanmak adına büyük bir istek duydukları gibi sınavı kaybetme konusunda da aşırı bir kaygı duyarlar. Anne baba ve çevreninde bu sınava odaklanması ile kazanmak ‘’her şey’’ kaybetmek ise bir ‘’hiçlik’’ gibi algılanır. Çocuklar notlara göre değerlen dirilir, yüksek puan akıllı başarılı bir öğrenci, düşük puan ise başarısız tembel bir öğrenci olarak algılanır.

Bu tamamen tek taraflı bir ölçüm olup yanlış bir yorumlamadır. Öğrencilere aldıkları puanlara göre değer vermemek gerekir. Eğer aldıkları puanlara göre değer verilirse öğrencide sınavları kaybetmek ile ilgili büyük bir kaygı ve endişe başlar. Bu en dişe giderek artarsa ‘’performans anksiyetesi’’ ’’sınav fobisi’’ dediğimiz tablolar bile oluşabilir. Böylelikle öğrenci giderek kısır bir döngü ye girerek, kaygısı arttıkça verimliliği düşer ve sınav onun için bir kâbus haline gelebilir. Öğrenci neyi niçin öğrendiğinin farkında değilse bu stres daha da artar. Öğrencilik felsefesi yerleşmiş çocuklarda bu stres daha da az görülür.

Kaynak: Doç. Dr. Osman ABALI, Cep Kitapları Serisi-3, Sınav Kaygısı ve Çözüm Yolları