Çocukların normal kişilik gelişimi açısından özgüven önemli bir husustur. Özgüven eksik olduğunda veya aşırı güven duyulduğunda bazı sorunlar oluşur. Özgüven kişide yetersiz olduğunda insiyatif kullanma, kendini ifade etme, iradesini kullanma, kendi kapasitesini ortaya koyma, kendi hakkını savunma, sosyal iletişimi sağlama konusunda sorunlar oluşabilir. Özgüven aşırı olduğunda ise yetersizlik ile sonuçlanan anlamsız girişimler, bol hatalı davranışlar, boş verme, problemleri küçümseme, hataları görmezden gelme, sosyal ilişkilerde zorlukla oluşabilir.

Çocukların gelişmesini etkileyen temel faktör en azından belli bir yaşa kadar ailedir. Çocuğun kişilik gelişimi bir hayat boyu devam eder. Kişilik gelişiminin büyük bir kısmı erken yaşlar da tamamlanır. Bu durumda çocuğunuz birinci planda anne baba ve bakım veren kişiden, ikinci planda evdeki diğer bireylerden, üçüncü planda sosyal çevreden iyi veya kötü yönde etkilenecektir. Anne babanın etkisi ev içindeki kardeşlere (varsa) göre çok daha fazladır. Ama bir iletişim ve etkileşim ortamı olan ailede küçük kardeş büyük ağabeyden veya abladan da etkilenecektir. Bu durum çoğu zaman iyi yönde bir etkileşim ile sonuçlanır ve iyi yönlendirilir se kardeş kıskançlığının önüne geçilir. Küçük çocuklar ağabeyinden veya ablasından birçok şeyi hızlı bir şekilde öğrenerek, gelişimini daha da pekiştirebilir.

Kaynak: Doç. Dr. Osman ABALI, Cep Kitapları Serisi-6, Davranış Problemleri ve Çözüm Yolları A