Distimi kronik (süreğen hale gelmiş) bir duygusal durum bozukluğudur. Başlıca belirtisi depresif ruh halidir, ancak kişinin duygusal tepkilerinin depresyona göre daha olağan sınırlar içinde kaldığı söylenebilir. Örneğin üzüntü ve gözyaş ları uygun çevresel koşullar oluştuğunda gülümsemeye hatta gülmeye dönüşebilir. Distimisi olanlar çoğu zaman hiçbir şeyden zevk almazlar, hayata karşı duruşları katı ve gergin olabilir. Alaycı iğneleyici bir konuşma tarzı edinebilirler. Genellikle yakınmayı seven, başkalarından beklentileri fazla olan biriymiş gibi görünürler.

Diğer belirtileri arasında iştah, uyku bozuklukları, kendine güvende azalma, yorgunluk, bitkinlik, tükenmişlik, davranışlarda yavaşlama, cinsel istekte azalma, sağlık ile ilgili konularda düşünüp durma şeklindedir.

Distimisi olanlar mevcut karamsarlıklarını dışarı yansıtıyorlarsa, çevrelerindeki akrabalarının, iş arkadaşlarının, çocuklarının, ana babalarının kendisine kötü davrandığından yakınabilirler. Geçmişte yaşananlarla ilgili sık sık dalıp gide bilir, güvenliklerini yitirecekleri, artık eskisi gibi sevilip sayılmayacakları ile ilgili mantık dışı kaygılarla dolabilirler.

Kaynak: Doç. Dr. Osman ABALI, Cep Kitapları Serisi-4, Depresyon