Disiplin ve hoşgörü çocuk eğitiminin vazgeçilmezleri arasındadır. Disiplin olmadan hoşgörü, hoşgörü olmadan disiplin zarar verir. Disiplinin dengesi anne babanın tutumları ile değişir. Hoşgörü de aynı şekildedir. Anne babanın hoş görü dengesi önemlidir. Disiplin ve hoşgörü arasındaki denge bozulduğunda çocuklarda davranış problemleri olur. Hoşgörü de yine aynı şekilde uygulanan disiplinin bir parçası olmalı aşırıya kaçmamalıdır.

Unutulmamalıdır ki çocuk hayatının ilk gününden beri öğrenme sürecinde olan bir varlık tır. Öğrenme sürecinde olan kişi sık sık hata ya par. Hata yapma öğrenmenin gereğidir. Mühim olan konu, bu hataların çocuğa gerekli açıklamalar yapılarak öğrenmeye değiştirilmesidir. Çocuğa aşırı disiplin uygulanması, çocuğun sıkılmasına ve kendini ortaya koyma noktasında tereddütler yaşamasına sebep olur. Aşırı disiplin çocuklarda kaygı belirtilerine yol açar ve çocuk kendisini devamlı gergin ve huzursuz hisseder. Çocuk katı kurallar altında adeta ezilerek kendi çocukluğunu bile yaşayamaz. Kural koyan ebeveyn sürekli sert ve mesafeli durarak bu disiplini sağlamak ister. Bu durumda çocuğa uygun sevgi aktarımı, duygusal ifadede kısıtlılık olur. Disiplini çok ön plana çıkaran ebeveyn duyguları geri plana iter.

Kaynak: Doç. Dr. Osman ABALI, Cep Kitapları Serisi-6, Davranış Problemleri ve Çözüm Yolları A